Arsen

Pierwiastek chemiczny, w układzie okresowym położony w grupie V, w grupie głównej azotowców. Związki arsenu były znane już w starożytności. Wolny pierwiastek został otrzymany przez alchemików.
Arsen jest półmetalem o własnościach amfoterycznych. Występuje w kilku odmianach alotropowych, z których najważniejszą jest arsen metaliczny - stalowoszara, krucha substancja o metalicznym połysku, słabo przewodząca prąd elektryczny, sublimująca w temperaturze 612° C (gęstość 5,72g/cm3). Inną odmianą jest arsen żółty, o gęstości 1,97 g/cm3, otrzymywany przez szybkie ochłodzenie par, przechodzący pod wpływem światła w arsen metaliczny. Pary arsenu składają się z cząsteczek As4, w wysokiej temperaturze - z As2. Naturalny pierwiastek zawiera tylko jeden izotop trwały 75As. Promieniotwórczy izotop 74As jest stosowany jako wskaźnik promieniotwórczy w medycynie do wykrywania i lokalizacji nowotworów mózgu. W przyrodzie występuje w minerałach: arsenopirycie FeAsS, aurypigmencie As2S3 i innych. W związkach arsen występuje w stopniach utleniania -3, +3, +5. Związki z wodorem: arsenowodór AsH3, dwuarsyna As2H4 - trujące gazy, które ogrzane rozkładają się, wytwarzając na ściankach naczynia charakterystyczne lustro. Trójtlenek As2O3 (arszenik) rozpuszcza się w wodzie, przy czym powstaje kwas arsenawy H3AsO3 (sole arseniny). Pięciotlenek As2O5 jest bezwodnikiem kwasu ortoarsenowego H3AsO4 (sole arseniany). Wszystkie rozpuszczalne związki arsenu są silnie trujące. Ortoarsenian wapniowy Ca3(AsO4)2 i ołowiawy Pb3(AsO4)2 są dodawane do trucizn na gryzonie i owady.
Arszenik jest stosowany do konserwacji skór i preparatów zwierzęcych, do impregnacji drewna, w przemyśle szklarskim do odbarwiania szkła.
Organiczne związki arsenu wchodzą w skład niektórych lekarstw

Inne udostępnione przez gabinet stomatologiczny na literę a