Aluminium

Pierwiastek chemiczny w układzie okresowym położony w III grupie, należący do grupy głównej borowców (liczba atomowa: 13, masa atomowa 26,98154). Nazwa łacińska pochodzi od alumen - ałun, substancji znanej już w starożytności. Wolny metal otrzymał po raz pierwszy w 1825r. duński chemik i fizyk H. Ch. Oersted, redukując bezwodny chlorek AlCl3 amalgamatem potasowym. Stosowaną obecnie elektrolityczną metodę produkcji glinu opracowali w latach 1887-1888 niezależnie od siebie Francuz P. L. T. Heroult i Amerykanin Ch. M. Hall.
Glin jest miękkim, srebrzystobiałym metalem o temperaturze topnienia: 660° Celsjusza, temperaturze wrzenia ok. 2500° Celsjusza i gęstości 2,70g/cm3. Bardzo dobrze przewodzi ciepło (ok. 50%) i elektryczność (ok. 65% przewodnictwa miedzi). Naturalny pierwiastek zawiera tylko jeden izotop trwały 27Al.
W przyrodzie występuje w postaci wielu minerałów, wchodzących w skład glin (stąd polska nazwa) i pospolitych skał, np.: ałunit KAL3[(OH)6(SO4)2], korund Al2O3, (zabarwione odmiany korundu stanowią kamienie szlachetne: rubiny, szafiry, topazy), boksyty.
Wolny glin jest dość aktywny chemicznie. Na powietrzu pokrywa się pasywującą warstwą tlenków. Jest odporny na działanie stężonego kwasu azotowego, gdyż pod jego wpływem wytwarza na swej powierzchni pasywującą warstwę tlenku. W związkach występuje w stopniu utleniania +3, ma własności amfoteryczne. Rozpuszcza się w rozcieńczonych kwasach z utworzeniem soli glinowych zawierających jon Al3+, oraz w zasadach, przy czym powstają czterohydroksogliniany, np. 2Al + 2NaOH + 6H2O = 2Na[Al(OH)4] + 3H2. Sproszkowany glin rozpuszcza się również w roztworach soli mających odczyn zasadowy, np. w roztworze sody Na2CO3. Wolny metal otrzymuje się przez elektrolizę tlenku Al2O3 rozpuszczonego w kryolicie Na3AlF6.
Stopy glinu dzięki swej lekkości, odporności na korozję i dużej wytrzymałości mechanicznej są szeroko stosowane jako materiał konstrukcyjny w technice i życiu codziennym. Czysty glin jest używany do wyrobu luster, w aluminotermii do otrzymywania trudno topliwych metali z ich tlenków (np. chromu, manganu, wanadu), jako składnik mieszanin ogrzewających, tzw. termitów. Tlenek Al2O3 (korund) jest stosowany jako materiał ścierny oraz do sporządzania wyrobów ogniotrwałych. Ważnymi związkami glinu są ałuny - tradycyjnie używane m.in. w medycynie do dezynfekcji błon śluzowych

Inne udostępnione przez gabinet stomatologiczny na literę a